Norfolk Island

25 oktober 2026

De volgende vlucht gaat naar Norfolk Island. Een klein eilandje 1500 km richting New Zeeland. Sinds 10 jaar valt het onder Australia. Het is een rustige, 3 uur durende vlucht.

Het vliegveld heeft maar 1 start/landingsbaan en een klein gebouwtje met daarin een kleine bagageband en 1 desk voor de douane. Als je moet wachten en iets wilt drinken kun je dat in de koffiebar aan de overkant van de weg doen.

We logeren bij Fletcher-Christian Appartments. Een ruim, licht huisje met alles erop en eraan. Bij de voordeur een welkomsbordje met daarop onze naam. Fout geschreven maar dat mag de pret niet drukken. Hier houden we het wel een weekje vol!

Op de eerste dag hier maken we een oriëntatie rondrit met Baunty Tours. De tour zat inbegrepen bij het ophalen en wegbrengen vanaf het vliegveld.

Het eiland is prachtig. Groene heuvels met wuivende palmen en enorme pine trees. Prachtige uitzichten over een schitterende blauwe zee met kraakhelder water. Een paradijs voor vissers want er is hier een grote verscheidenheid aanwezig. Helaas ook veel haaien.

De koeien lopen los over het eiland en hebben altijd voorrang. Dat moet ook want ze zijn allesbehalve verkeersveilig.

Ook de geschiedenis is hier ruimschoots aanwezig. Er hebben verschillende bevolkingsgroepen gewoond waaronder mensen uit Polynesië en een strafkolonie uit Engeland. Die laatste is na 26 jaar verplaatst naar Tasmanië. Er zijn hier nog veel gebouwen uit die tijd te vinden en die gaan we deze week vast nog een keertje uitgebreid bekijken.

Er wonen zo’n 2000 mensen permanent op het eiland. Er staan maar liefst 7 kerkjes. Er is een school met 200 leerlingen en 74 leerkrachten…. En het ziekenhuisje heeft 30 bedden, 4 artsen en 65 verpleegkundigen. Tenslotte is er ook nog een politiebureau met 7 agenten die beschikken over diverse auto’s en een prachtige boot. Dus…hier geen tekorten aan personeel op scholen, in de zorg en bij de politie!

Brisbane

24 oktober 2026

Het was spannend. Terwijl we nog 6 uur moesten wachten op het vliegveld ging het steeds harder regenen en waaien. Het was al bekend dat het vliegveld gesloten zou worden. Zou het rustig genoeg worden om te kunnen vertrekken?

Precies op tijd konden we boarden. Iedereen in het vliegtuig, de deuren dicht…. En toen gebeurde er niets…

De piloot riep om dat het vertrek werd uitgesteld want er waren transfer passagiers waarvan het vliegtuig verlaat was. Om te voorkomen dat zij dagenlang vast kwamen te zitten werd er op hen gewacht. Ondertussen zagen we het personeel buiten zowat uit hun jas waaien en de regen in horizontale vlagen neerkomen. Zenuwslopende 1,5 uur!

Om 1.30 uur (s’nachts) koos het vliegtuig dan toch eindelijk het luchtruim. Zoals verwacht geen rustige vlucht maar een met heel veel turbulentie. Maar goed, het vliegtuig zou gemaakt moeten zijn om heel zware turbulentie aan te kunnen. Maar toch…

Ik heb zowaar de helft van de tijd geslapen. Bij elkaar wel 4 uur, een unicum voor mij! Maar of ik me toen beter voelde, nee, nog veel duffer dan voorheen!

En dan komen we onder de bewolking door. Daar ligt het, Brisbane. De eerste blik weer op mijn geliefde Australia. Hoewel ik hier heel nuchter naartoe ben gegaan word ik toch weer even emotioneel…. Ik denk dat ik het meer gemist heb dan ik zelf in de gaten had….

We checken in bij het motel en hoewel we allebei uitgeput zijn nemen we de veerboot naar het centrum. Brisbane ligt lans de rivier en de veerboot is een leuke, makkelijke manier om je te verplaatsen. Op de boot kom ik in gesprek met een matroos die ons vertelt over de Eat Street, een soort markt met heel veel eettentjes. Dat lijkt ons wel wat en nadat we een stukje door de stad gelopen hebben nemen we de boot terug naar de Eat Street.

De man had niets teveel gezegd. Een gigantische markt waar allerlei verschillende soorten eettentjes te vinden waren. Met life optredens op verschillende podia.

We brengen hier nog een gezellig uurtje door. En dan is het eindelijk tijd om naar het hotel te gaan en na 56 uur eindelijk weer een bed op te zoeken.

Naar Taiwan.

22 oktober 2026

De route van Amsterdam naar Taipei

De wekker staat op 06.00 uur maar om 04.00 uur ben ik al uitwakker. De zenuwen beginnen me behoorlijk parten te spelen. Er staat een heerlijk ontbijt klaar maar ik krijg er niet veel van naar binnen. Frans heeft er gelukkig geen probleem mee, die zit heerlijk te smikkelen. Ik zie enorm op tegen de lange reis. Eerst een vlucht van 13,5 uur, daarna een pauze van 18 uur en tenslotte nog een keer een vlucht van 8,5 uur. Het inchecken thuis was ook al niet gelukt dus dat werkte ook niet mee.

Volgens de papieren moeten we naar Vertrekhal 1, balie 6. “Nee,” zegt de assistente daar, “dat staat niet goed op de borden, China Airlines moet inchecken bij bali 16.” “Nee hoor” zegt de assistente die ons opvangt bij balie 16, “je moet echt bij balie 6 zijn….” Pffff… Terug bij balie 6 help assistente nummer 3 ons gelukkig wel.

Terwijl we zitten te wachten om in te stappen trekken mijn zenuwen helemaal weg. De vlucht verloopt prima en zelfs de lange zit valt mee.

Om de lange overstap te breken maken we een dagtrip naar Taipei. We hebben een privéchauffeur Jackson, die de hele dag met ons naar allerlei bezienswaardigheden gaat kijken. Maar het eerste wat hij ons vraagt is of onze vlucht vanavond nog wel gaat….want er is een Typhoon onderweg… Oeps dat zal toch niet? We checken bij de airline maar daar is niets geannuleerd. Op het moment is het zacht en een beetje zwoel weer met af en toe wat miezerregen en bijna windstil. Nou hopelijk blijft die storm in elk geval vanavond nog weg!

We rijden eerst naar het Keizerlijk Paleismuseum. Dat valt nogal tegen. Op de foto’s staat een schitterend paleis en wij dachten dat we daar in konden gaan kijken. Maar het blijkt gewoon een modern gebouw te zijn, in Chinese stijl gebouwd waarin prullaria uit het paleis zijn tentoongesteld. Mooi maar niet bepaald wat we verwacht hadden.

Dan brengt Jackson ons naar het Drakenhotel, zo genoemd naar de vele afbeeldingen van draken die daar te vinden zijn. Een prachtig gebouw, zowel van binnen als van buiten. We kuieren door de oude, smalle winkelstraatjes met de vele kleine winkeltjes waar je zowel voor goederen als voor eten terecht kunt. Sommige winkeltjes zitten onder in oeroude huisjes waar je je haast niet van voor kunt stellen dat die nog bewoonbaar zijn.

We bezoeken de prachtige Lungshang tempel met zijn vele beelden. Het grootste en kostbaarste beeld is geheel van goud. Volgens Jackson verhoort deze god bijna alle gebeden van de mensen. Hij legt mij uit hoe ik dat moet doen: Handen met de palmen tegen elkaar en de vingers omhoog voor mijn borst houden. Drie keer buigen, mijn vraag zachtjes uitspreken en daarna nog 3x buigen als bedankje. Ik vraag deze god om ervoor te zorgen dat de typhoon weg blijft en we een goede vlucht naar Brisbane gaan hebben. Hopelijk wordt mijn gebed verhoord!

We rijden via de prachtige presidentswoning naar het Chiang Kay Shek Memorial dat dan ook weer gelegen is in een prachtige tuin. Aan de zijkant staan een enorm Symphoniegebouw en een nog groter Theater beide in deze bekende Chinese stijl. Het Memorial heeft 79,5 traptreden. Voor elk jaar van het leven van de man 1 trede. Hij is 79,5 jaar oud geworden.

En dan is het tijd om terug naar het vliegveld te gaan. Na een geweldige dagtocht waarbij we enorm veel hebben gezien zet Jackson ons voor de deur af. En de lange uren die we nu nog moeten wachten kan ik mooi gebruiken om dit bericht te maken. Nu maar hopen dat mijn gebed uit de tempel verhoord wordt!

Vertrokken….

20 oktober 2026

Na een rusteloze nacht (toch meer zenuwen dan verwacht) zijn we dan toch echt op weg. Karin brengt ons naar het station in Tilburg waar we met de Flixbus naar Schiphol reizen. Het is de bedoeling om daar met de shuttle naar het hotel te gaan. Maar hoe we ook zoeken, geen schuttle voor hotel Amedia. Een telefoontje naar het hotel brengt opheldering, sinds 1 oktober rijdt daar geen shuttle meer heen. Maar er gaat wel een bus, lijn 180 en die stopt maar 350 m. van het hotel. Nou, die bus is snel gevonden. Wel wat onhandig met alle koffers en tassen in het gangpad maar ja, we zijn weer op weg…. De verkeerde kant op!!!

Nee, zegt de chauffeur, je had lijn 181 moeten hebben! Maar een geluk bij een ongeluk, deze bus komt er ook, alleen pas aan het eind van de rit. Dus geen 4 kilometer maar een dikke 20 minuten later zijn we bij de goede halte. Nog 350 meter met de koffers zeulen…over een gravelpad, niet echt fijn….. en dan zijn we dan toch eindelijk bij het hotel.

Amedia ligt in een industrieterrein, er is niet veel te beleven hier maar een klein stukje verderop het bruggetje over lopen we Aalsmeer binnen. Een leuk buurtje met wat winkeltjes en koffietentjes waar we een lekkere cappuccino drinken. Nog even langs de winkel om wat eten voor vanavond te kopen.We zullen de komende weken nog vaak genoeg buiten de deur eten, dus nu maar even niet.

En nu op de hotelkamer voor een ontspannen avond. Morgen weer vroeg op, om 8.00 uur worden we weer op de luchthaven verwacht. Als alles volgens de planning gaat vertrekken we dan om 11.00 uur met de eerste van de vele vluchten die we nog gaan nemen. Een 13,5 uur durende vlucht naar Taiwan….

Down Under 2026

We gaan weer! Nog 4 weken wachten en dan mogen we weer. Terug naar mijn roots! Na 6 jaar eindelijk weer op vakantie naar Australië. Heerlijk om al onze vrienden daar en ook al die bekende plaatsen weer te bezoeken. En natuurlijk gaan we ook een kijkje nemen op plaatsen waar we nog nooit geweest zijn. Heerlijk….Leuk…. maar ook spannend!