26 oktober 2026

Norfolk Island is niet groot. Het is ongeveer 8 bij 6 km. Het ligt 1500 km van het vasteland in de Tasman Zee en de enige manier om hier te komen is met het vliegtuig. Spullen kunnen per boot gebracht worden maar de tarieven daarvoor rijzen de pan uit. Betaalde je bv 5 jaar geleden nog € 850,- om een auto over te laten komen, op dit moment kost dat €8.500,— euro. En dat geldt voor alles.

Er is geen industrie of landbouw dus alles moet worden geïmporteerd, of het nu om een auto, bouwmaterialen, kleding of voedsel gaat. Dat maakt alles vreselijk duur. Daarnaast is er ook geen dagelijkse aanvoer. We hebben geluk, er is net een schip binnen gekomen dus de voorraad in de supermarkt is redelijk op peil. Maar op is op en dat kan snel gaan. Gisteren lag er bv nog fruit, vandaag was alles op. Groenten heb ik alleen in blik gezien. Yoghurt is alleen in poedervorm te verkrijgen, dat moet je zelf aanmaken. En alles kost het dubbele van wat het op het vasteland kost.

We boeken alvast zowel voor de woensdag als voor donderdag een uitstapje. Keus genoeg want het hele eiland leeft zowat van het tourisme.Vandaag verkennen we de omgeving te voet.

Het dorp is niet veel meer dan 1 straat met een paar zijweggetjes. Alle winkels en huizen zijn van hout. De gebouwen zijn veelal eenvoudig. Zelfs de juweliers zijn gevestigd in simpele houten gebouwen. Niks geen gesloten vestigingen zoals bij ons. Maar waarom zouden ze ook. Een inbraak heeft geen enkel nut, ze kunnen toch nergens naartoe met de buit!

Er is een groot veld met allemaal platen van handen erop. Dit is een stil protest. De Commonwealth heeft enkele jaren geleden de democratisch gekozen regering van het eiland opgedoekt. Dit is zonder overleg gedaan. Het grootste deel van de bewoners was er fel op tegen. De bewoners hebben nu niets meer te zeggen over hun eigen eiland, cultuur, wetten en waarden. De eigen zeggenschap was ivm de speciale cultuur en etnische samenstelling van de bewoners in 1856 aan hen gegeven door koningin Victoria.

Er is een Lavendelfarm waar je lekker op het terras of in de tuin kunt zitten. De farm zelf stelt niks voor, een klein veldje met wat lavendelstruiken. Maar de lavendelscones zijn er heerlijk!

Als ik na het eten even op mijn terrasje ga zitten komt er een kip met haar kuikentjes aan rennen. Ik haal een broodkorst die ik voor ze verkruimel en dan zijn er ineens 4 hennen en wel 10 kuikens voor mijn terrasje aan het ruziën..,,

Tenslotte rest er nog een telefoontje om mijn zwager in Nederland te feliciteren met zijn verjaardag. Het is hier 11 uur later dus dat kan pas in de avond. En dan is er alweer een mooie dag voorbij.