En dan is het feest!

7 oktober 2026

De grote dag is eindelijk aangebroken. Het feest voor de 80e verjaardag van Bill. En het had niet langer moeten duren want hij staat ondertussen zowat strak van de spanning. Hij probeert de hele week alles al te micro-managen maar omdat er nogal wat mensen bij betrokken zijn lukt dat niet erg. Maar nu gaat het dan eindelijk gebeuren….

We zijn een uur voor tijd in de zaal. Dochter Lisa en schoondochter Kerry-Ann zijn samen met 2 kleindochters al druk bezig om de tafels aan te kleden. En dan kan het feest eindelijk beginnen.

Het valt me mee hoeveel mensen we eigenlijk al kennen en we komen dan ook geen praat tekort. Bill heeft ons ingedeeld naast Karen en Jim die vorige keer ook mee naar Tasmanië waren. Wat geweldig om hen hier weer te zien en herinneringen op te kunnen halen!

David zorgt voor een toespraak en natuurlijk kan Bill dat zelf ook niet laten. Gelukkig wel pas na het hoofdgerecht zodat dat in elk geval niet koud wordt. Lisa heeft een fotoreportage over het leven van Bill gemaakt die wordt vertoond op een grote tv. Ook de heerlijke taart had Lisa gebakken.

We moeten nog mee op de familiefoto. Ik protesteer dat we daar niet bij horen maar daar willen ze niets van weten.

Al met al een heel gezellige bijeenkomst. We vertrekken in de wetenschap dat we enkelen van hen morgenochtend nog even zullen zien. Gezellig, daar verheug ik me al op!

Rond 15.30 uur zijn we weer terug. We besluiten nog even naar de Sealy’s lookout te rijden. Deze ligt op de top van de hoogste berg hier. Het hoort bij de uitlopers van de Dividing Range, een bergketen die dwars door Australië loopt. Coffs Harbour is de enige plaats waar hij tot aan de kust komt. Bij Alice Springs, in het centrum van dit land, is een opening tussen de bergen waar de weg van zuid naar noord doorheen loopt.

Op de top is een uitkijkplaats. Hoog boven de bomen heb je een prachtig uitzicht over land, bergen en zee. We horen veel vogels maar zien er geen een.

Er staan een aantal enorme varens. Op de terugweg komen we nog langs een van de reusachtige bomen die hier zoveel staan. Daar moet natuurlijk ook een fotostop gehouden worden.

We hebben er weer mooie herinneringen bij en Bill kan eindelijk opgelucht ademhalen, zijn feestje is voorbij en hij kan terugkijken op een heel geslaagde dag!

One thought on “En dan is het feest!”

Geef een reactie