11 november 2026

Vandaag is het Remembrance Day. Een dag waarop hier in Australië overal wordt stil gestaan bij de mensen die zijn overleden in de oorlogen. In elke stad of dorp wordt wel iets gedaan om hen te herdenken. En wel op 11 november, om 11 uur.

Wij gaan naar Fort Scratchley. Hier is geen grote herdenking maar er wordt wel degelijk iets gedaan.

Bovenop het fort staat een vlag. Deze hangt halfstok. Tegen 11 uur verzamelen zich een groepje mensen onder aan de vlag. Er wordt een kort woordje gesproken en een minuut stilte gehouden. En dan horen we in de verte een straaljager aankomen. Hij raast over ons heen en maakt dan een grote bocht. Hij komt nogmaals terug om over ons heen te vliegen. Daarna verdwijnt hij in de verte en wordt de vlag bovenin de mast gehesen. Het hele gebeuren duurt nog geen 10 minuten. En toch is het indrukwekkend. Om een of andere reden raken deze herdenkingen mij altijd enorm en stiekum pink ik een traantje weg….

Poppies (klaprozen) staan voor de slachtoffers. Er is ook een klein veldje met (nep) poppies. In totaal 2137, 1 voor iedereen uit deze omgeving die in een oorlog is omgekomen.

Het fort ligt boven op een berg. Het is interessant om te zien maar ook het uitzicht is prachtig. Je kijkt hier over Newcastle maar ook over de de prachtig azuurblauwe zee. We genieten weer met volle teugen!

Hierna rijden we naar een park, niet ver van ons huisje. Bill denkt dat je hier een natuurwandeling kunt maken. Het is niet helemaal duidelijk wat we daar kunnen verwachten maar de wandeling lijkt niet al te lang te zijn en volgens het bord zijn er diverse dieren te zien. Bill en Barbara durven het niet aan en blijven in het parkje zitten, wij lopen aan.

We komen bij een boardwalk en zodra we daar overheen lopen blijkt dat het helemaal geen natuurwandeling is maar een mini dierentuintje. Helemaal gratis! We zien hier vooral veel vogels, wat wallabys, kikkers, varaan en zelfs een slapende wombat. De koala’s waren helaas vanwege gezondheidsproblemen niet te zien.

In dit gebied leven heel veel kaketoes. Wat mooi om die hier rond te zien vliegen! De emoes vinden mij wel interessant en komen eens van dichtbij kijken. En als we weer terug bij het picknick veld zijn besluit een van de mooie pauwen zijn staart eens lekker omhoog te zetten. Prachtig!

Tenslotte rijden we nog naar het strand. En ik besluit dat ik deze stad niet kan verlaten zonder met mijn voeten in zee te hebben gestaan. Zo gezegd, zo gedaan! Het water was een beetje fris maar heerlijk!!

En weer is het uitzicht prachtig. We maken een wandeling over de boardwalk terwijl Bill en Barbara dichtbij wat gaan drinken. Ook hier staan onderweg weer overdekte tafels voor wie ze maar wil gebruiken.

Onderaan de berg ligt de zee vol rotsen en slaat hij af en toe flink over de stenen heen. Er staat een behoorlijke golfslag en er wordt volop gesurfd. Na een half uur lopen we weer terug. Als we bijna bij de auto zijn vallen er een paar druppels maar daar worden we amper nat van.

We besluiten de dag met een etentje in de club. De bowlingclub. Niet te verwarren met bowling bij ons. Eigenlijk meer een soort Jeu de boules. En al deze Bowlingclubs hebben een restaurant waar je voor een redelijke prijs een warme maaltijd kunt verorberen.

Newcastle zit er weer op, morgen vertrekken we naar de volgende plaats. Ik ben benieuwd wat dat ons gaat brengen!