Echuca

Echuca
Echuca, Australia

Echuca, Australia


Van de koelte van gisterenavond is vanochtend al snel niets meer over. De camper staat vol in de ochtendzon en begint om een uur of 8 behoorlijk op te warmen. Maar omdat we niks echt moeten en het bedje zo lekker ligt houden we het toch nog eventjes vol.

We ontbijten op ons gemakje maar wel binnen. De enige schaduw bij de camper is aan de kant van de buren. Maar we staan hier zo dicht op elkaar dat we daar niet kunnen gaan zitten. Dat is hun plekje. Aan “onze” kant is het veel te heet dus eten we binnen met de airco op volle toeren. Voor de rest van de dag staan we hier prima. We hebben de laatste plek voor de hoek en daarom niemand meer voor onze neus. Maar helaas dus ook geen boom.

We lopen even naar het historische haventje. Erg leuk. Het lijkt een beetje als een stukje Souvereign Hill met zijn oude gebouwtjes, oude ambachten en stoommachines. Jammer alleen dat de Smid net twintig is en niet aanwezig.. Hij is in een driedelig pak op de televisie te zien. In de smederij alleen een verkoopster. De houtbewerker is op vakantie dus ook daar alleen een verkoopster achter de balie. Maakt het toch een stuk minder interessant!

We doen nog even een poging om een cache te vinden maar het ding is onzichtbaar. En heel veel tijd hebben we nu ook niet want we hebben een afspraak met Emmylou!

We kuieren naar de aanlegsteigers. We zijn een beetje vroeg en Emmylou is er nog niet. Maar dat is nou net ook onze bedoeling. Want nu kunnen we haar mooi filmen en fotograferen als ze aan komt. Want Emmylou is een prachtige oude Stoom Radarboot. Het paradepaardje van de Echuca vloot! En ja hoor, we zien de stuurhut al boven de andere boten aan komen. En dan wordt ook de rest van de oude dame zichtbaar. 110 jaar is ze. In volle glorie hersteld. Ze vaart nog steeds op stoom maar er is wel airco aan de boot toegevoegd. Geen idee waarom want de mensen willen toch altijd buiten op het dek zitten. Beetje jammer om die grote kasten op het dak te zien staan!

De boot is niet heel erg groot. Middenin ligt de enorme stoommotor die de enorme raderwielen aan de zijkanten aandrijft. We lopen er langs af en krijgen een mooi plekje op het achterdek. Het stukje waar wij zitten hangt buiten de eigenlijke boot. Tussen de planken door kunnen we het water zien stromen. We kijken er maar niet al te veel naar!

De Murray River is al een eind gezakt maar staat op dit moment nog redelijk hoog. We kunnen zien hoe hoog hij kan komen. Veel bomen zijn alleen nog maar aan de achterkant in het zand geworteld. Aan de voorkant is al het zand al tussen de wortels weg gespoeld. Je kunt er op wachten tot ze plat gaan…. Het water is bruin en ondoorzichtig. De rivier stroomt niet hard. We hebben gisteren al een voorproefje gehad van de muskieten dus hebben onszelf flink ingespoten. Geen mug te zien. De enorme stoom motor is bijna niet te horen en de boot vaart dan ook heerlijk rustig. Echt een relaxte tocht. En we krijgen nog eten ook! Frans kiest voor roast, ik houdt het op een chickenpie. Een “taartje van kippenvlees”. Het blijkt een bakje met daarin gaar kippenvlees en wat groenten in bouillon. Beetje hele dikke kippensoep van bijna puur vlees. Er bovenop ligt een kapje van knapperig brood. Wat frietjes en sla om het af te maken. Heerlijk! Ook de gegrilde lap vlees van Frans gaat er in als koek. Als dessert een chocoladetaartje met mint en een vanillepuddinkje met slagroom. We kunnen bijna rollen!

We lopen nog even rond op de boot. We mogen zelfs in de stuurhut gaan kijken. Blijkbaar zijn er niet veel nieuwsgierige mensen hier want buiten ons is er nog maar 1 andere persoon die daar gebruik van maakt. De rest blijft allemaal op de stoel geplakt zitten….

En dan zijn we weer terug aan de steiger. Jammer hoor, ik had het nog wel enkele uren zo volgehouden!

We gaan nog eventjes in het centrum kijken. Er staan heel mooie gebouwen tussen maar de sfeer is er een beetje tam. Het winkelaanbod is ook niet echt sprankelend. We hebben al een heel eind gelopen als we een winkel tegen komen met van alles en nog wat. Heel goedkoop. Helaas kunnen we niet al te veel mee naar huis nemen maar we vinden toch wat leuks. Het is wel een gegoochel om het in de papieren zak te krijgen. De handvaten van de tas willen niet wat ik wil en telkens valt de tas weer dicht. Maar eindelijk zitten de boodschappen er toch in. We hebben er genoeg van en lopen terug naar de camping. Ik wil eigenlijk nog wel even gaan zwemmen als het zwembad tenminste nog open is. Ik heb wat last van mijn schouders, nek en rug en dan lijkt een half uurtje zwemmen me niet verkeerd. Het is nog een aardig eindje kuieren en we zetten er de pas in. Plots valt me op dat ik niets in mijn rechterhand heb. En daar heeft de hele dag mijn filmcamera in gehangen…… Oeioeioei ik kan me ook niet herinneren dat ik hem in mijn rugzak heb gestopt…. Inderdaad, daar zit hij niet in. Pfffff die heb ik neergelegd om de boodschappen in de zak te doen…….

Moeten we weer helemaal terug naar de winkel. Zeker een kwartier lopen. Hopelijk heeft de verkoopster het gezien en de camera weggelegd…. Ik krijg het er helemaal benauwd van. Wat een domme streek! Ik kan mezelf wel wat doen! De verkoopster ziet ons al meteen als we binnen komen. Lachend overhandigd ze ons de camera. “Ik ben zo blij dat jullie terug gekomen zijn. Het lijkt me vreselijk om te ontdekken dat je camera weg is!” Zegt ze. Nou dat was het ook! We bedanken haar hartelijk en gaan voor de tweede keer op weg naar de camping. Helaas is het nu wel te laat geworden om te gaan zwemmen. We doen dus maar wat rustiger aan. Onderweg komen we weer langs de historische haven. Emmylou ligt al weer klaar voor de volgende tocht. Hè heerlijk was dat…. maar oké, goed is goed hoor. We zien op het strand nog twee afgezaagde bomen staan, helemaal vol gespijkerd met slippers. Op alle slippers staan namen en data’s. Dat was ons nog niet eerder opgevallen. “Als je je slippers kwijt wilt….” zegt Frans. Dacht het niet. Die heb ik nog een paar weken nodig!

Als we bij de camper, (helemaal volgespoten met anti-muggenspray) een kop koffie zitten te drinken belt Mirka. Wat leuk! De laatste keer dat ik haar gezien heb is 47 jaar geleden! Ik heb haar ook nooit meer gesproken naderhand ondanks dat ze toch verschillende keren een tijd in Nederland is geweest. We waren het contact verloren. Via Facebook hebben we elkaar enkele jaren geleden weer gevonden en nu kunnen we elkaar ook weer echt ontmoeten. Is dat gaaf of niet?! Ik ben er in elk geval heel blij mee. We kletsen wat af. We hebben natuurlijk ook heel wat in te halen. Binnenkort gaan we dat echt doen, ik kijk er nu al naar uit!

Het plaatsje Echuca is leuk maar niet zo leuk dat we hier nog een extra nacht willen blijven. We besluiten morgenochtend nog hier door te brengen en dan vast een stukje naar de volgende bestemming te gaan. Hoeven we vrijdag niet de hele dag te rijden. We gaan naar Lakes Entree waar we overmorgen door Hans en zijn vrouw worden verwacht.

Francien en Henk: Geniet maar lekker van het weer. Het is hier koud en nat. Fijne reis verder. xx

Cor en Pieta: Als we Margareth zo op de boot zien zitten met een prachtige hoed lijkt het net of het staatsbezoek van de koning en koningin gewoon verder is gegaan.

Francine en Ton: Wat leuk zo’n boottocht. En een beetje jaloers op dat mooie warme weer. Geniet ervan. (fijn dat je camera terug is)

Mirka: Jaaaaaaa ik ook!…xxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s