Yarra Junction

Yarra Junction
Yarra Junction, Australia

Yarra Junction, Australia


De regen die gisterenavond begon valt nog steeds met bakken naar beneden. Het veld rond de camper is veranderd in een kleine binnenzee. We moeten opletten waar we onze voeten neerzetten. Maar het doet niets af aan het prachtige uitzicht. De bergen die normaal gesproken groen afsteken tegen een felblauwe lucht hebben nu toppen van wit-grijze wolken. Alsof er een wattendeken overheen ligt. En ondanks de grauwe dag en al de regen is de omgeving prachtig.

We moeten afscheid nemen. Alweer. We hebben een paar heerlijke dagen doorgebracht bij Tom en Helen maar het is tijd om weer verder te gaan. We weten het. Maar het voelt niet fijn.

We rijden eerst naar Berwick. Daar is een winkel genaamd: “Touch of Dutch”. Zij verkopen wat Hollandse artikelen zoals bv drop en Hollandse mayonaise. En ze hebben er kroketten!
We doen eerst de boodschappen. Dat is na drie dagen logeren echt wel nodig. Daarna gaan we een broodje kroket eten. Helaas is het niet helemaal wat we gehoopt hadden. De kroketten zijn zelfgemaakt maar ze zijn vergeten ze te kruiden. Veel meer dan het broodje en de mosterd proef ik er niet van. Jammer maar dat moeten we volgende week thuis dan maar over doen!

’s Middags rijden we naar Yarra Junction. De plaats waar Mirka en Ralph wonen. Mirka is een oude jeugdvriendin. Zij en haar ouders woonden tegelijk met ons in Melbourne. En ook zij zijn teruggekomen naar Nederland. Alleen zijn wij daar gebleven terwijl Mirka met haar familie is teruggegaan naar Australië. Hoewel ze verschillende keren in Nederland is geweest heb ik haar door omstandigheden toch 47 jaar niet gezien. Geweldig om haar nu weer te ontmoeten!

Mirka en Ralph wonen op een camping in Yarra Junction en als we daar aankomen is ze nog niet thuis. Wij zijn dan wel op vakantie maar voor haar is het een gewone werkdag. We zetten de camper op zijn plek, recht tegenover hun cabin. Het regent nog steeds dus veel meer dan binnen zitten kunnen we nu even niet doen.
De camping heeft niet echt een geweldige uitstraling. Sommige stukken zien er zelfs behoorlijk vervallen uit. Het gedeelte waar Mirka woont (en wij staan) valt gelukkig mee. Mirka vertelt later dat de vorige eigenaar de camping behoorlijk heeft verwaarloosd en er nu hard gewerkt wordt om de zaak weer op te knappen.

Een stukje verderop is iemand bij zijn caravan iets aan het verbranden. Er hangt een enorme rookwolk over de camping en dat gaat uren door. Onvoorstelbaar dat dat zomaar toegelaten wordt. Maar waarschijnlijk is dat het gevolg van het feit dat hier bijna geen toeristen komen. Alle cabines zijn bezet door vaste bewoners.
Ik ga vast douchen. Heb toch niets anders te doen en vanavond of morgenochtend is het vast erg koud in de sanitaire ruimtes. Het sanitair is oud en versleten maar redelijk schoon. Ik moet alleen wel opschieten want er zit een tijdslot op de douche en na 4 minuten stopt de waterstraal.

Het is heerlijk om Mirka weer te zien en met Ralph kennis te maken. Het klikt meteen en het is erg gezellig. Mirka had een BBQ voorbereid maar daar is met dit weer geen kans op dus gaan e uit eten. We komen terecht in een oud hotel. Een prachtig maar helaas ook flink verwaarloosd gebouw. Beneden wordt maar een deel gebruikt, boven is een goedkope accommodatie die vooral gevuld wordt door werklui. Het staat al een eeuwigheid te koop.

Het eten is heerlijk. Ik bestel een gerecht (waarvan ik de naam helaas ben vergeten) dat bestaat uit kangaroe en emoevlees. Een echt Australisch gerecht. Want de kangaroe en de emoe zijn de twee dieren die voorkomen op het nationale symbool van Australië. Ralph vertelt ons de reden waarom er juist voor deze twee dieren is gekozen toen er een schild voor Australië ontworpen moest worden: Zowel de kangaroe als de emoe zijn dieren die niet achteruit kunnen lopen. Zij kunnen alleen maar vooruit. En dat is de betekenis van het schild. Australië gaat altijd vooruit! Mooi toch!

Het is erg gezellig en de avond is om voor we er erg in hebben. We drinken nog een kopje thee samen en dan is het weer tijd voor de blog. Ik hoop alleen wel dat ik hem op internet kan zetten, de ontvangst hier is niet al te best. Vreemd toch, we zijn op de meest afgelegen plekken geweest en hebben nooit problemen gehad. Maar nu we in de buurt van de miljoenenstad Melbourne komen wordt het steeds moeilijker om goede ontvangst te vinden….

Francien en Henk: Jammy jammy, ziet er goed uit dat eten. En je praat al volgende wek thuis das snel gegaan zeg. Maar hier is het ook geweldig hoor. Lekker met de kids en een gezellige maand december en dan weer sparen voor de volgende reis 😉 😉 🙂

Karin en Peter: Wat leuk om Mirka en haar man te ontmoeten, doe haar de groeten van me! 🙂 🙂

Cor en Pieta: Jullie moeten maar denken na regen komt zonneschijn. De natuur frist er lekker van op. Nou nou dat eten ziet er goed uit.

Jopie Smarius: Zijn die drie maanden nu al om? Wat een heerlijk vrij leven, geniet er nog maar even van!

Kitty Marcelissen: Gezellig zeg na zolang elkaar weer zien. Veel plezier nog dikke kusss

Mirka: Jaaaaaaa…. het was heel leuk om je eindelijk weer te ontmoeten na 47 jaar Margareth! En samen met Frans erbij heel gezellig!!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s