FRANKRIJK / SPANJE / NEDERLAND

september/oktober 2018

Mondo Verde

Donderdag 11 september

Woensdag is een reisdag. We gebruiken hem om helemaal terug naar Nederland te rijden. Naar Landgraaf. Want daar ligt Mondo Verde, een wereldtuin met dieren en daar zijn we nog nooit geweest. Hoog tijd dus!

Het is nog wat fris als we van de camping naar het park rijden maar met een vestje goed te doen. De intree is nogal prijzig, euro 22,50 pp. En geen NVD dierentuin dus ook niet gratis naar binnen. Ben je eenmaal binnen dan kun je onbeperkt koffie, thee, ranja, slush puppys, soep, broodjes, pasta, frites en snacs eten. Dat dan weer wel. Maar we hadden op Groupon kaartjes voor 17,50 pp gevonden. Scheelt toch weer een tientje!

Het park blijkt verrassend. Echt mooi aangelegde tuinen waar je heerlijk in rond kunt dwalen. Het aanbod dieren is niet zo groot, er zijn vooral veel vogels. Maar wel in een prachtig aangelegde tropische serre. Er zijn ook twee witte leeuwen met twee jonkies. En, heel omstreden, een rood tijgervrouwtje met een wit tijgermannetje. En samen hebben ze twee welpen. Een witte en een rode! Schattig om te zien, dat wel, maar je vraagt je toch af welke mankementen ze van vader hebben meegekregen. Want omdat de witte tijger via incest is gefokt mankeren ze van alles. Dat is dan ook waarom er in een NVD dierentuin niet meer mee gefokt mag worden!

Er is een stuk bos waar beelden in staan. En dan ineens staan we voor een vijver met daarachter een gigantische reus. Hij lijkt zo uit de klei te zijn opgestaan. Prachtig!

Vanuit het Italiaans terras heb je een prachtig uitzicht over het bos met zijn mooie herfstkleuren. Het Australische gedeelte stelt niet zoveel voor. Een stukje rode rots, een paar witte wallabies en twee zwarte zwanen. De ooievaars waren Hollands!

Er is ook een stukje pretpark met een kleine achtbaan en wildwaterbaan, twee bootjes die via een helling het water op geschoten worden en een stoeltje dat over het water heen en weer reist. Leuk voor de jeugd. Vandaag waren die er niet veel dus werd er niet veel gebruik van gemaakt.

En ook hier weer een van de grote ergernissen: mensen die de dieren voeren. Jeetje, waarom gebruiken ze hun verstand niet? Als ze met hun hond wandelen willen ze toch ook niet dat iedereen ongevraagd het dier te eten geeft? En dan vaak ook nog dingen die ze niet mogen hebben! Dat dier weet niet beter maar straks ligt hij te rollen van de pijn! Waarom denkt men toch niet na???

De maki’s zijn moddervet en komen nieuwsgierig bij Frans op zijn rug zitten. Maar als ze zien dat er niets te eten valt zijn ze zo weer weg. De pony mag wel gevoerd worden, daar staat een speciale automaat voor bij de wei.

We eindigen de dag met een laatste drankje en broodje voor we aan de thuisreis beginnen. Want vannacht slapen we weer thuis. Een nachtje maar want morgen gaan we nog een paar dagen naar de  Beekse Bergen. Eerst moeten alle overbodige spullen uit de camper gehaald worden en wat andere spulletjes juist erbij. Want de meiden en de kleinkinderen komen ook.

Dat wordt morgen eerst flink inslaan bij de supermarkt en dan op naar een gezellig familieweekend!

Langres

Dinsdag 9 september

Als we weg rijden uit de Tourop Zoo staat er een prachtige regenboog die eindigt recht boven de weg. Nou, op dan maar naar die pot met goud!

We rijden Langres binnen door een poort waar we maar net door passen. Geen probleem voor Frans maar ik knijp hem toch wel eventjes tot we er onderdoor zijn. We zijn op tijd om nog een mooi plaatsje op de camping  te bemachtigen. Vooraan, op de stadswal met een prachtig uitzicht over de omgeving. Genieten!

Als we wakker worden is er van het mooie uitzicht niets meer te zien. Mist! Het duurt even maar tegen het middaguur trekt de mist weer op en breekt de zon weer door. Het wordt meteen 10 graden warmer! We gaan het plaatsje verkennen!

Eerst wandelen we over de stadsmuur die helemaal rond het plaatsje ligt. Als we weg lopen zien we de camper in de verte mooi boven op de stadsmuur staan.

We genieten van de prachtige vergezichten en de mooie historische gebouwen. Onderweg zoeken we ook nog de caches die in de buurt liggen waardoor we op plaatsen komen die we anders niet zouden zien.

Frans gaat even op een bankje zitten om van het uitzicht te genieten. Mispoes, want de muur is zo hoog dat hij alleen maar stenen ziet! Dat hadden ze wel anders mogen maken!

Als we de stadsmuur helemaal rond zijn doorkruisen we het stadje en zoekende laatste caches die daar nog liggen. En ook hier zien we weer bijzondere plekjes.

Al met al een heerlijke dag in een bijzonder stadje. En als we al het moois gezien hebben genieten we nog even van het geweldige uitzicht bij onze eigen camper. Heerlijk dat camperleven, ik zou het maanden vol kunnen houden! Jammer dat de vakantie bijna om is!

Dan zien we verderop een hoop rook. Wat nu? Brand? Maar nee, er loopt een protestmars door het plaatsje en nu komen ze door de straat onder langs de vestingmuur. Met een hoop rook, muziek en knalvuurwerk. De gendarmerie ervoor en erachter. De rookmachine werkt goed, ze produceren een enorme rookwolk.  Vraagt een vrouw aan mij: “wat is dat? Een BBQ?” Wha ha ha, nou dan ben ik blij dat ik dat niet op hoef te eten. Vet verbrand dat vlees!

Ik vertel haar dat er een protestmars aankomt en zak terug in mijn stoel. We nemen nog maar een kop koffie. Morgen rijden we weer verder.

En wat morgen brengt? Dat zien we dan wel weer!

Touroparc Zoo

Maandag 8 september

 

Zondag rijden we weer een etappe richting huis.

In een heel klein onooglijk plaatsje genaamd Romaneche-Thorins ligt de Touroparc Zoo. Geen idee wat we zullen tegenkomen maar het ligt op de route dus gaan we kijken.

We komen er op zondagmiddag aan en het is nog 1,5 uur open. We mogen ook hier gratis binnen dus gaan we vast even een kijkje nemen. Wat we zien is een behoorlijk verouderd park. De dieren hebben ruimte maar soms had dat wel wat meer mogen zijn. Maar het is schoon en ze zien er goed uit.

Na een uurtje houden we het voor gezien. Morgen de rest.

We lopen nog even door het dorpje maar daar is echt niets. Het is zelfs zo klein dat het verkeer er met 70 km per uur door mag!

We mogen op de parkeerplaats van de Zoo overnachten maar staan er helemaal alleen. Het ligt ook nog een beetje achteraf. Niet echt een fijn gevoel. Vier km verder ligt nog een gratis plek en daar staan al een stuk of 10 campers. Dat voelt een stuk beter!

Als we ‘s morgens bij de Zoo aankomen staan er welgeteld 19 auto’s. En waarschijnlijk is de helft ook nog van personeel. Niet echt een klapper vandaag.  Eerlijk is eerlijk, met een entreeprijs van euro 20,50 is het ook wel duur, zeker voor Frankrijk. In juli/augustus is ook het gedeelte waterspeeltuin open, dan is het zelfs nog 6 euro duurder. Ikzelf vind het teveel voor wat ze bieden.

Achter in de Zoo ligt ook nog een museum. Het heeft niets met dieren te maken maar is wel heel leuk gemaakt. Een gebouw waarin het lijkt alsof je door straatjes loopt en steeds door de ramen naar binnen kijkt. Daar ga je 100 jaar terug de tijd in.

We genieten van de vele dieren. De zebra die het heerlijk vindt om in zijn hals gekrabbelt te worden (hoewel ik betwijfel of dat wel mag), de witte tijgers, bij ons omstreden als een door incest gefokt dier en hier gewoon als een aparte soort wordt gezien)

De bijna uitgestorven Indische Neushoorn (er zijn er ws nog zo’n 2700 over de hele wereld, nog zo’n 400 in het wild) met zijn gepanserde huid, de leeuwen die druk bezig zijn  om voor nageslacht te zorgen….

De giraffen staan samen met de Chad zebra’s in een veel te kleine ruimte. Totaal niet veel groter dan op de Beekse Bergen 2x de grootte van de giraffenstal. Ook de olifanten stonden er erg krap bij. Beetje sneu…. Ik vind de olifanten er ook niet zo goed uit zien. Vooral de koe is erg mager en staat steeds te wiegen. Dit kan van een leven voor de dierentuin komen maar ik kan ee geen informatie over vinden. De bull ziet er iets beter uit maar is ook mager en zijn plekje is nog kleiner dan dat van zijn maatje. Een echt minpunt.

Om een uur of een houden we het voor gezien. We doen nog even boodschappen bij de Carrefour bij Macon en rijden verder naar Langres. Daar is een camping in het plaatsje waar we graag willen overnachten. De beheerder maakt geen reserveringen maar heeft ons verzekerd dat er in deze tijd wel een paar plaatsje’s open blijven. Op hoop van zegen dan maar!

Morgen gaan we Langres bekijken. En wat we daar tegen komen? Dat zien we morgen dan wel weer!

Marseillan Plage

Zaterdag 6 oktober

Na het ontbijt wandelen we met Dina en Cor naar het centrum van het stadje waar elk weekend een Brocante gehouden wordt. Mooi woord voor rommelmarkt.

Als we door het dorpje lopen zien we dat ook hier het seizoen zo goed als voorbij is. Er is nog geen 10% van de winkeltjes meer open en dat is begrijpelijk want het plaatsje lijkt bijna uitgestorven.

De Brocante… Nou, rommel is er. Rijen vol met afgeladen zeilen en tafels met rommel. Echt rommel. Zelfs Frans kan niks van zijn gading vinden! Cor en Dina wel maar wij houden het bij een kopje cappucino!

Vanmiddag nog voor de laatste keer deze vakantie naar het strand. Frans heeft het al snel gezien maar ik wil graag zwemmen. Maar als ik de zee in loop is er niemand anders meer in het water. Het is al wat later en ook op het strand is het rustig. Frans is al bij de camper… en plots gaat het door mijn hoofd: “Er is niemand die mij in de gaten houdt. Wat als ik door de golfslag weggetrokken wordt en niet meer terug kan? Als ik verdrink? Niemand die het ziet….” En plots is zwemmen niet meer zo aantrekkelijk meer. Ik poedel nog een beetje rond en ga er dan maar uit. Nee, in je eentje is er niet zo veel aan. Ik ga schelpjes zoeken!

In Pineda op het strand was geen schelp te zien, hier ligt het helemaal vol. Kan ik mooi op de laatste stranddag nog een emmertje vol zoeken. Want we hebben een kleindochter die daar helemaal weg van is. Binnen een kwartier is mijn emmertje helemaal vol. Komt er nog een klein meisje heel verbaasd kijken wat die rare oma aan het doen is. Schelpjes zoeken…jeugdsentiment!

Vanavond nog even een bakje drinken metDina en Cor. Zij gaan morgenochtend nog een keer naar de markt. Wij rijden dan weer verder.

En wat dat gaat brengen? Dat zien we morgen dan wel weer!

Marseillan Plage

Vrijdag 5 oktober

Na twee heerlijke weken is het weer tijd om langzaam richting huis te reizen. Vandaag is de bestemming Marseillan Plage, een plaatsje aan de Middellandse Zee in Frankrijk.

Onderweg valt er altijd wel wat te zien. De prachtige bergketen van de Pyreneen, de lelijke zwarte plaatsjes vlak voor de Franse grens, de hoge brug van de tolweg bij de grens waar we bijna langs af rijden, een fietser met een doodswens op de drukke weg, noem maar op.

We stoppen voor een lekkere lunch in de camper en rond 14.30 uur komen we op de camping in Marseillan Plage aan. Een kleine, nette camping met ruime plaatsen direct aan het strand. We blijven hier 2 nachten.

Ook hier treffen we vrienden. Cor komen we bij de receptie al tegen, zijn vrouw Dina zit lekker bij de camper.

‘s Avonds gaan we samen eten in het campingrestaurant. Het enige in de omtrek dat nog open is want ook in deze omgeving is het seizoen voorbij. Maar het is heerlijk, vooral het fantastische dessert!

Nu nog even de site bijwerken en dan lekker in ons mandje. En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Pineda de Mar

Donderdag 4 oktober

De laatste dag in Pineda. We hebben de afgelopen dagen niet veel bijzonders gedaan. Wat rondgefietst, geshopt in Callela.

Op het strand in Pineda gelegen en aan het zwembad in Santa Susana.

De zee was weer erg wild. Ik heb nog een poging gedaan om er in te zwemmen maar nadat ik door een enorme golf terug het strand op gegooid werd heb ik het op gegeven. Op het strand liggen was ook lekker!

In Calella kwamen we totaal onverwachts een grote markt tegen. Natuurlijk moest daar ook flink geshopt worden. Nu kan het nog, morgen in Frankrijk is alles weer veel duurder.

Gisterenavond zijn we met de trein naar Santa Susana gegaan waar we samen met Heidi en Peter nog een fijne avond hebben doorgebracht. Ik heb er nog een mooie sierraden set van crystal gekocht en uiteindelijk belandden we op een terrasje met lekkere live muziek. Helaas vertrok de laatste trein terug al om 21.50 uur dus moesten we veel te vroeg al weer terug. Omdat de hele weg vol kuilen en gaten zit en onverlicht is was de fiets geen optie.

Vandaag nog een luie dag met Heidi en Peter aan het zwembad van hun hotel. In de lucht verscheen een heel aparte wolk. Het leek wel een UFO!

En dan komt het afscheid. Want Heidi en Peter rijden morgen weer terug naar huis.  Ook wij reizen morgen weer verder. Of eigenlijk terug.

Toch heeft de avond voor Heidi nog een heel vervelend staartje. Terwijl ze vanavond voor de laatste keer een terrasje pikken wirdt de portomonaie van Heidi met al haar pasjes erun gerold. Een heel vervelend afscheid van een verder heel fijne vakantie!

Morgen starten we de eerste etappe richting huis. We blijven wel nog even aan de Middellandse Zee maar gaan weer terug Frankrijk in.

En wat morgen precies gaat brengen… dat zien we dan wel weer!

Monastir de Montserrat

Maandag 1 oktober

Monastir de Montserrat. Een Benedictijner klooster gesticht in de 12e eeuw en in 1410 door Paus Benedictus XIII tot volwaardige abdij uitgeroepen. In dit klooster bevind zich de Zwarte Madonna.

Volgens een legende is in 880 door een herdersjongen het eerste Mariabeeld in een grot gevonden. Het bleek te groot en te zwaar om te verplaatsen. Dat werd opgevat als een teken dat het beeld daar wilde blijven waarna er een klooster omheen gebouwd werd. Het huidige beeld komt uit de 12e eeuw en was oorspronkelijk blank.  Volgens de ene theorie is het gelaat verkleurd nadat het gebeitst is, een andere theorie vertelt dat het is verkleurd doordat er eeuwenlang kaarsen aan haar voeten werden gebrand. Ik heb geen idee maar nu ik het beeld heb gezien nijg ik naar de beits theorie.

Het klooster ligt tegen de bergwand op 720 meter hoogte. Je kunt erheen via een treintje, een kabelbaantje of per auto. Wij nemen de auto. Dat betekent 10 km tegen de bergwand omhoog. De weg is gelukkig goed en geheel voorzien van vangrails. Het uitzicht onderweg is adembenemend mooi!

We sluiten aan in de rij om de Zwarte Madonna van dichtbij te kunnen bekijken. Het duurt bijna een uur voor we binnen zijn. Maar we hebben geluk. Elke middag om 13.00 uur oefent er een prachtig koor in de kerk. En zij zijn net begonnen als wij naar binnen mogen. De kerk zelf kan geen muis meer bij zo vol maar wij worden door een aparte gang erlangs geleid onder de prachtige klanken van het koor. Want dat is echt geweldig.

We lopen een gang door, een trap op en dan zit ze daar. Goed beveiligd in een glazen stolp. Maar de bol in haar hand steekt er uit en die mag je even vast houden.

Het is niet te beschrijven wat dat met je doet. Ik voel me heel klein en overweldigd door dit prachtige beeld. Allerlei emoties razen door mijn lijf als ik mijn hand op de bol leg. Tjonge, wat is dit geweldig! Ik zou zo wel een halve dag kunnen blijven staan!

Dan is het de beurt aan Frans. Ik draai me om en kijk nog even naar de volle kerk die ver onder mij ligt en loop weer verder.

We komen terecht in een kleine kapel waar we de Madonna van de achterkant kunnen zien. En dan staan we weer buiten. Zowel Heidi als ik steken een kaars op en zetten hem tussen de vele anderen.

Tjonge wat een fantastische ervaring was dat. Echt de moeite waard!

We lopen nog even door de winkel, genieten nog even van de mooie uitzichten en dan is het weer tijd om terug te rijden. Al met al een geweldige ervaring. Een dag waar ik in elk geval nog lang aan terug zal denken!

En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Calella/Pineda

Zondag 30 september

Na het ontbijt fietsen we naar Calella. Ik vind het verbazend dat in zo’n katholiek land op zondag toch de meeste winkels open zijn. Maar ik ben er wel blij om want het maakt het struinen door het plaatsje een stuk gezelliger!

We strijken neer op een terrasje en nemen, oh oh daar gaat het dieet weer…., een heerlijk stuk aardbeientaart bij de koffie. Ik ben bang dat we na de vakantie er weer een tjjdje hard tegenaan zullen moeten. Maar ach, dat is dan maar zo!

Terwijl we op het terrasje zitten komt er een groep met enkele reuzen poppen door de straat gelopen. Ze hebben spandoeken bij maar ik heb geen idee wat er op staat. Ze roepen ook leuzen maar we kunnen geen Spaans dus het is aan ons niet besteed. Wel leuk om te zien!

De middag brengen we lekker lui door aan het strand. De temperatuur van het zeewater is heerlijk. Wat jammer dat Frans niets om zwemmen geeft en er niet in wil. Het water is nog wild en ik heb moeite om te blijven staan. Maar ik geniet er met volle teugen van!

’s Avonds nog even door het dorpje met Heidi en Peter, even samen een terrasje pikken en dan is de dag weer om. Jeetje, wat gaat dat snel!

Morgen staat een uitstapje naar Montserrat op het programma. Wat dat gaat worden? Dat zien we dan wel weer!

Santa Susana

Zaterdag 29 september

Ook vandaag een hele luie dag. En dan bedoel ik ook echt lui!

Uitslapen tot 9.00 uur, op het gemakje opstaan, ontbijten en een kop koffie. Daarna op de fiets naar Santa Susana waar Heidi en Peter al aan het zwembad liggen. Niet lang daarna wij dus ook!

Ik moet eerlijk zeggen, Frans en Peter hebben ‘s middags nog een flinke wandeling gemaakt, wij zijn lekker aan het zwembad blijven liggen.

Halverwege de middag zijn we verkast naar het strand. Heerlijk daar! Heerlijk warm maar niet te warm. Rustig ook. Ik heb nog even een poging gedaan om te gaan zwemmen in de zee. De watertemperatuur was lekker, veel warmer dan die van het zwembad. Maar de stroming was sterk en trok zo hard richting de zee dat ik niet verder dan tot mijn middel in het water durfde. Ik wilde niet het risico lopen om na een zwempartij in Afrika aan land te komen!

En nu staat Frans voor het eten te zorgen dus ben ik weer lui! Vanavond nog even langs de winkeltjes kuieren en een terrasje pikken. En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Pineda de Mar

Zaterdag 28 september

We voeren deze vakantie niet veel uit. Beetje shoppen, beetje luieren, beetje zwemmen, terrasje pikken….

Gisteren hebbeb we de markt in Malgrat de Mar afgestruind. Met de trein heen, te voet langs de boulevard terug. Flink ingekocht en een heerlijke wandeling gemaakt. De middag hebben we doorgebracht aan het zwembad.

Vanmorgen begon niet veel anders. Alleen is de markt nu in Pineda zelf. We kuieren er op ons gemakje overheen. Wat heerlijk om ergens te zijn waar je met een gerust hart wat leuke aankopen kunt doen zonder meteen failliet te gaan! Ik koop nog een mooie spijkerbroek. Tenslotte is het bijna winter en ik heb na mijn dieet maar 1 broek die past. En thuis zijn ze veel duurder. Mooie smoes toch! En nog waar ook!

Als we bij de camper zitten te lunchen komt een van de zwerfkatten aangehobbeld. Het arme beestje heeft maar 3 pootjes. Ach gut en hij gaat bij ons onder de camper zitten. Maar je mag de zwerfkatten op de camperplaats niet voeren….

Ik kijk naar de volle tafel. Ai, dat doet best zeer. Het arme beestje…. En dan valt er zomaar een half ons kipfilet van de tafel en beland onder de camper. Oeps, hoe kan dat nu? En nu kan ik er niet meer bij…. 🙂

Het beestje smikkelt het lekker op en hobbelt weer verder. Hij is niet echt mager, waarschijnlijk valt er bij anderen ook wel eens wat van tafel. Maar ik houd mijn hart vast voor hem voor de wintermaanden als hier geen bezoekers zijn. Hopelijk is de kist voorin de straat waar zwerfkatten gevoerd worden dan niet te ver weg voor hem.

Om 16.00  uur begint de laatste editie van het muziekfestival. Op zijn Spaans, een dikke 20 minuten te laat, komt de eerste groep op het podium. De Indische danseressen. Mooi om te zien, vooral  vanwege de elegante bewegingen en kostuums. Maar de muziek kan mij niet echt bekoren!

Dan komt het Gastels Smartlappenkoor weer. Pfff, je moet er van houden… en ik doe dat niet…. Maar ze doen hun best en maken er een showtje van. Jammer dat ze niet wat meer stemmige muziek gebruiken.

Weer een volksdansgroep, deze keer uit Bulgarije. Voor mij een hoop gehops op vreselijke muziek. Leuk voor hen maar aan mij niet besteed!

We zijn op een terrasje gaan zitten naast het podium. Maar een stel luidruchtige Hollanders maken het onmogelijk om iets van de muziek te horen. Daarom verkassen we naar een terras aan de andere kant van het plein. Frans bestelt een Cappucino en ik een jus d’orange. De ober lijkt ons niet echt te begrijpen, daarom loop ik met hem mee naar binnen. Helaas zit daar een klein kindje zijn maaginhoud over de vloer te gooien. Sneu voor hem maar als ik zie dat het met een veger en blik wordt opgedaan besluit ik hier in elk geval niets te eten!

Er treden nog een Russisch Koor, enkele volksdansgroepen en het orkest uit Rome op. Vooral het Roomse orkest maakt het de moeite waard. Geweldig, wat maken die mooie muziek!

Na het festival eten we aan de boulevard nog een hapje. Een glaasje wijn op het vaste terras en weer terug naar de camper. Nog even de blog en dan is de dag weer om.

En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Santa Susanna

Woensdag 26 september

Als we wakker worden is het half bewolkt. Niet echt heel warm maar zeker ook niet koud. We ontbijten op ons gemakje en fietsen dan naar Santa Susanna waar Heidi en Peter al aan het zwembad liggen.

We drinken samen een bakje en lopen dan naar het strand. Want sinds gisteren is het behoorlijk winderig hier en de zee wordt daar flink door opgezweept. Waar we normaal amper branding zien vinden we nu een wilde golfslag. En met de wolkenvelden er boven en felle zon op het water een prachtig gezicht!

We maken er een luie dag van. Wat shoppen en lekker luieren aan het zwembad. Het is tenslotte vakantie!

Tegen 17.30 uur fietsen we weer naar de camper. We eten makkelijk vandaag, gewoon een broodje. Ook wel eens lekker. Daarna wandelen we naar het plein waar vandaag het korenfestival gehouden zou worden. We zijn net op tijd voor het afscheidswoordje van de organisatie…. niet helemaal goed gepland dus.

Dan maar op ons gemakje langs de winkeltjes terug en nog lekker even een terrasje pikken. En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Pals

Dinsdag 25 september

Gisteren hebben we de hele middag lekker lui bij onze vrienden Heidi en Peter in hun hotel in Sante Susanna aan het zwembad doorgebracht. Vandaag is het daar markt. Een van de grootsten in de omgeving dus die moet wel bezocht worden! Kan ik meteen naar een nieuw badpak kijken. Mijn oude badpak was altijd erg strak dus ik dacht dat het nog wel zou passen maar het is toch echt te wijd. Het duurt niet lang voor ik een nieuw heb gevonden. Ik kan weer zwemmen!

Na de middag rijden we met hen naar het dorpje Pals. Een klein dorp tegen en op een berg gebouwd. In het hoogseizoen zitten er op elk plein en elke straathoek kunstenaars met hun teken-en schilderspullen. Vandaag helaas geen kunstenaar te zien. Maar dat mag de pret niet drukken want ook zonder hen is het dorp de moeite waard om te bezoeken!

Veel van de gebouwen staan er al enkele honderden jaren. Er zijn ook nog stukken en torens van de oude verdedigingsmuur over. Het kerkje is al ruim 800 jaar oud! Prachtig! Er zijn vele leuke winkeltjes die vooral ook aardewerk, sierraden en kleding verkopen. En door zijn bijzondere ligging is het uitzicht op veel plaatsen prachtig! Aan de ene kant een dal met bergen op de achtergrond, aan de andere kant ligt prachtig blauw de zee te schitteren.

Het zou vandaag een wat frisse, bewolkte dag worden maar het is toch heerlijk warm. Het kwik loopt op tot 26 graden en de zon laat zich vaak zien.

We rijden weer terug naar Santa Susanna waar we samen nog een terrasje pikken voor wij weer terug fietsen naar Pineda. Weer een heerlijke dag voorbij. En morgen… dat zien we dan wel weer!

Pineda de Mar

Zondag 23 september

 

Dankzij een temazepammetje vannacht heerlijk geslapen. We starten de dag dan ook erg lui met een laat ontbijt en uitgebreid koffiedrinken. Zo uitgebreid dat het alweer tijd voor de lunch is en we nog steeds niets hebben uitgevoerd. Maar oke, het is tenslotte vakantie!

Ook de middag brengen we lui bij de camper door met een puzzeltje en een boek. We hebben een mooi doek aangeschaft dat we aan de zijkant van de luifel spannen zodat we ook ‘s middags volop schaduw hebben. Want het is hier behoorlijk warm!

Tegen 16.00 uur lopen we aan. We kuieren eerst even langs het strand en lopen dan het dorp in.  Vandaag begint in Pineda het koren- muziek- en volksdans-festival en we zijn benieuwd wat we daar zullen vinden. We weten niet precies waar het gehouden wordt en lopen naar de toeristen informatie. Maar voor we daar zijn zien we het podium al staan, compleet met een huppende en springende volksdansgroep erop. Geen idee waar vandaan. Leuk om te zien, iets minder leuk om te horen maar ach, dat mag de pret niet drukken. Waarschijnlijk vinden ze hier aan “daar bij die molen” ook niet veel aan. Ik ook niet trouwens. Tenminste niet als het gezongen wordt door het Hollandse  Smartlappenkoor dat hierna zijn optreden heeft. Zo weggelopen uit het bejaardenhuis met een rode zakdoek en nepklompen. Helaas een volume van niks.

Frans denkt dat hij er iemand van herkent. Ik vraag hem wie dan?  Moet je even voorstellen, een gemengd koor die door elkaar staan, allemaal 65+ en misschien 4 mensen zonder bril. En wat is de aanwijzing die ik van hem krijg? “Daar, die man met die bril, die naast die mevrouw staat en met grijs haar!!!” Wha ha, bijdehand hoor!

We gaan naar een restaurantje aan de zijkant van het podium en eten daar een hapje. Er is even een pauze want de volgende groep bestaande uit Indische danseressen is nog niet klaar. Het schijnt 2 uur te duren om alle make-up en kleding aan en op te doen. Dat begrijp ik niet helemaal want dat wisten ze toch al? Dan begin je daar toch op tijd mee?

Het wachten is de moeite waard want ze zien er schitterend uit. Helaas kan ook hier de muziek mij niet zo bekoren maar de voorstelling is mooi.

Dan een lange pauze want er moet eea opgebouwd worden. En wow, de orkesten komen eraan! Eerst een orkest uit Blanes. We verwachten er niet veel van want de jongste twee leden zijn pas 10 jaar! Ik denk aan de aspirantengroep van de harmonie in Gilze. Pfff, wordt niet veel….

Dan klinken de eerste noten van een medley van Star Wars en ik zit meteen rechtop op mijn stoel. Wow, geweldig! Die kinderen kunnen er wat van! Eindelijk echt mooie muziek! Aan het eind nog een medley van Queen.  Hun half uurtje vliegt voorbij!

Maar er zit nog meer moois in het vat. De volgende groep is een enorm orkest uit Italie. En zij zijn nog beter. Heerlijk, mooie life muziek, dat is echt genieten. Tenslotte nog enkele bekende nummers waar een xylofoon de hoofdrol in heeft. Tjonge, wat een muzikant!

Het laatste orkest is maar half zo groot en komt ook uit Italie. En ook zij zijn behoorlijk goed. Ze hebben voor 2 nummers een zangeres bij. Ze heeft een mooie stem maar gebruikt haar microfoon verkeerd waardoor ze de helft van de tijd niet goed te horen is. Ze is duideljjk erg zenuwachtig. Ik vermoed dat dit vrij nieuw voor haar is. Een beetje training zou geen kwaad kunnen, dan wordt ze zo 10x beter!

Om 22.30 wordt het stil. De orkesten zwijgen, tijd om terug naar de camper te gaan. Want er moet tenslotte ook nog een verslag geschreven worden. En dat is zeker geen straf want ondanks het late tijdstip is de temperatuur heerlijk om nog een poosje buiten  te zitten. En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Pineda de Mar

Zaterdag 22 september

Tja, wat moet ik nu vertellen? Een gewone vakantiedag vandaag. Niet veel bijzonders meegemaakt…

Het was heerlijk om met een veilig gevoel je bed in te kunnen en ik sliep dan ook zo. Om om 4.30 uur met een knallend gitaarspel wakker te schrikken. Een of andere idioot die zich verveelde? Zelf zijn gitaar uit wilde proberen? Maar nee, denk het niet, klinkt eigenlijk best goed. Maar niet om 4.30 uur! Zal wel een stereo zijn.

Het duurt wel een half uur en dan is het weer stil. He he, eindelijk. Maar slapen wil niet meer lukken. Uiteindelijk pak ik mijn boek er maar bij. Het is nog wel erg vroeg om op te staan!

Om een uur of 7 val ik weer in slaap om rond 9.30 uur weer wakker te worden. Heerlijk, toch nog wat uurtjes kunnen maken! Maar wat hoor ik nu? Er tikken zachtjes wat regendruppels op het camperdak…. Dat hadden we niet afgesproken! Maar gelukkig duurt het maar eventjes en kunnen we lekker buiten ontbijten. En de rest van de dag is het weer heerlijk weer.

We fietsen vandaag naar Calella, een paar km verderop. We slenteren een beetje door de winkelstraat, over de kleine markt en weer terug. Frans is helemaal weg van een paar zwart/witte schoenen, echte Dandy boots, zo weggelopen uit de film. Maar hij twijfelt en laat ze toch maar staan.

Ik scoor voor 12 euro nog een leuk jackje. Zal wel plastic zijn maar dat mag de pret niet drukken!

De middag brengen we door bij de camper. Alles is hier van 12 tot 17.00 uur gesloten. Flinke middagpauze dus! Halverwege de middag begint de zon onder de luifel door te schijnen en hebben we niet veel schaduw meer. Daar had ik thuis een paar mooie schermen voor gemaakt maar helaas… ben ze vergeten. In het dorpje hadden we grote doeken gezien met een olifantenprint. Fijn voor op het strand en ook fijn als schaduwdoek. Die gaan we straks een halen! Voor nu spannen we een paar badlakens aan de luifel voor extra schaduw want in de zon is het echt te warm!

Na het avondeten kuieren we nog even door Pineda. Hier in de straat staat een soort kist op een paal met een open klep. Die is speciaal voor de zwerfkatten in de omgeving. Dagelijks wordt daar vers voer en water in gezet. Prachtig initiatief toch!

We pikken een nog een  terrasje. Heerlijk aapjes kijken onder het genot van een glas wijn…. en een cola voor Frans. En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Pineda de Mar

Vrijdag 21 september

Het eerste stuk dat we afleggen is er niet veel te zien. Het landschap is saai en de paar dorpjes waar we door komen staan vol met huizen die zo smerig zijn dat je niet meer kunt zien welke kleur ze eigenlijk hadden. Gelukkig wordt het na een half uurtje weer wat mooier.

Mijn gedachten dwalen weg naar gisterenavond. Tjonge wat een rare snoeshaan, ik krijg het weer benauwd als ik er aan terug denk….

We stonden met 17 campers bij elkaar op de parkeerplaats van het winkelcentrum. In de buitenste hoek. Wij stonden aan de buitenste rand van de groep campers. Het was er heel goed verlicht. De temperatuur was heerlijk en toen de meeste auto’s weg waren zijn we lekker buiten gaan zitten. Voor de camper want daar was schaduw. Het werd al snel donker maar door de vele lantarens was dat alleen maar gezelliger.

Ik keek op van mijn boek en zag een man onze richting uit lopen. Erg netjes zag hij er niet uit en ik verwachtte eigenlijk dat hij zou komen schooien. Maar bij de grote lantaarn zo’n 10 meter verderop bleef hij staan, drentelde wat rond en liep terug. “Gelukkig”, dacht ik. Hij liep naar een auto, deed deuren en kofferbak wijd open, trok zijn Tshirt uit en met een rol brede plakband plakte hij iets op zijn borstkast vast. Tshirt weer aan. Daarna liet hij zijn spijkerbroek zakken en wikkelde een brede band om zijn dij. Broek omhoog. Daarna een hoop gerommel in de auto en gingen de schoenen uit en aan. Uiteindelijk zette hij een pruik, zonnebril en hoed op. Ik zat er met mijn gezicht naartoe en durfde mijn hoofd niet op te tillen van mijn boek. Dit kon nooit goed zijn…. Toen ging de broek weer uit, de band van de dij af en om de bovenarm met een jasje eroverheen. Nee toch maar om de dij. Of toch niet… wat was die kwiebus aan het doen???

Hij ging in de auto zitten maar reed niet weg. Na een tijdje begon het hele ritueel opnieuw. Uiteindelijk liep hij naar de prullenbak, gooide er wat in, draaide zich om en kwam recht op ons af. Ik had het niet meer!!!

Wat hij van plan was geen idee want halverwege draaide hij weer om, stapte in zijn auto en reed weg….

Pffff…. gelukkig!!! Maar ondertussen was ik zo gespannen als een veer. De mannen uit de andere twee campers die aan de buitenkant stonden kwamen ook tevoorschijn en liepen rond te kijken. Ook Frans liep een rondje maar waar de wagen stond was niets bijzonders meer te zien.

Na een half uurtje gingen we naar bed maar ik was zo gespannen als een veer. Lag lang wakker en toen ik eindelijk wegdommelde werd ik overal wakker van. Wat een kwiebus was dat. En wat hij nu aan het doen was? Geen idee!

Na een stop bij de Carrefour komen we net op tijd bij de camperplaats van Pineda de Mar aan om naar binnen te kunnen. De beheerder staat op het punt om te gaan lunchen. Aangezien de camperplaats dan afgesloten is en wij nog geen code hebben zouden we ook niet binnen hebben gekund. Maar we hebben mazzel en even later staat de camper op zijn plek en kan onze vakantie hier in Pineda beginnen.

We kuieren even door het stadje en bezoeken een verrassend kerkje. Daar pikken we ook nog even een cache mee! Mijn eerste aankoop hier heb ik inmiddels ook al gedaan. Een paar heerlijk makkelijke sandaaltjes want degene die ik bij had zijn kats versleten.

Het is inmiddels 20.00 uur geweest en we gaan zo direct lekker nog een terrasje pikken. Want dat is hier een stuk goedkoper dan in Frankrijk. En wat we morgen doen? Dat zien we dan wel weer!

Pertus/La Jonquera

Donderdag 20 september

Gisteren avond zijn we nog even langs de haven van Saint-Cyprien gelopen. Tot onze verbazing was het nog stiller dan overdag. Maar ik kon er wel een paar prachtige foto’s maken!

Vandaag is een beetje een saaie dag. Na het ontbijt maken we de camper rijklaar (duurt ongeveer 5 minuten…) en vertrekken richting Pertus.

Het zonnetje staat alweer aan een stralend blauwe hemel en de airco draait op volle toeren. Wat is het mooi om zo in de camper te zitten en te genieten van al het moois waar we doorheen rijden. Je hoort mij niet klagen dat Frans altijd zelf wil rijden, heb ik lekker alle tijd om rond te kijken!

Voor ons doemen de bergen op. Een enorm massief waar we zo direct wel overheen moeten. Maar zo mooi! Hoog boven pns zien we de snelweg liggen. We rijden daar niet overheen want dan kunnen we niet stoppen in het grensplaatsje Perus.

Na een klein uurtje komen we in het stadje aan. We parkeren de camper in Spanje en lopen terug naar het stadje in Frankrijk. Ongeveer 100 meter! Het plaatsje is niet meer dan een rechte straat met aan beide kanten winkels. Er worden vooral kleren en sterke drank verkocht. Eigenlijk valt het stadje heel erg tegen en als we dan ook nog een winkel uitgezet worden omdat ze willen gaan eten hebben wij er ook genoeg van. We eten nog een broodje kebab en rijden dan verder.

Ongeveer 7 km verderop in het plaatsje Jonquera ligt een groot winkelcentrum waar we ook mogen overnachten op de parkeerplaats. We weten nog dat ze hier een heerlijke cappucino verkopen en niet veel later staat die voor onze neus. Heerlijk!

Toch heeft de dag ook een zwart randje. We lezen op internet over het vreselijke ongeluk in Oss waar vanochtend 4 kinderen zijn omgekomen en een ander kind en de leidster zwaar gewond raakten. Een vreselijk  verhaal en het blijft de hele dag door mijn hoofd spelen. Uit respect voor de betrokkenen, de families maar vooral ook niet te vergeten de hulpverleners zet ik mijn profielfoto van facebook op zwart. Niet dat het helpt maar toch….

Als we in het winkelcentrum op een bankje zitten komt er een oudere fransman. Hij durft niet met de roltrap naar beneden maar kan geen trap vinden. Ik ook niet maar ik wijs hem de lift. Twee minuten later is hij weer terug, kan de lift niet vinden. Dus loop ik even met hem mee. Man blij en ik mijn goede daad voor vandaag ook weer gedaan…

Zo direct maar weer een hapje eten en dan een rustige avond bij de camper. Morgen rijden we door naar Pineda de Mar waar we een tijdje op de camperplaats blijven staan. En wat we daar allemaal gaan doen…. dat zien we dan wel weer!

St. Cyprien

Woensdag 19 september

Als we wakker worden is het bewolkt. Maar dat duurt niet lang want al snel trekt de lucht open en de rest van de dag brengen we door onder een strak blauwe hemel en een temperatuur van rond de 30 graden celcius.

Na een ontspannen ontbijt met op de achtergrond de Zwarte Paard Antilope en de Gnoes vertrekken we weer naar de volgende plaats. Maar eerst even langs de Aldi want we moeten wel goed voor de inwendige mens zorgen!

We gaan vandaag naar St. Cyprien, een kleine kustplaats aan de Middellandse Zee, niet ver van de Spaanse grens. Een leuk plaatsje om even doorheen te wandelen maar verder stelt het eigenlijk niet veel voor. Een dikke 10 jaar geleden hebben we hier een vakantie doorgebracht, maar ook toen vooral veel plaatsen in de omgeving bezocht.

Er is nog wat plaats vrij op de camperplaats. Het is niet meer dan een omheinde parkeerplaats bij de jachthaven met grote parkeervakken. Maar doordat enkele campers vooraan in het vak hebben geparkeerd ontstaat er aan de achterkant tussen hen in toch een soort pleintje waar je lekker met je stoeltje kunt gaan zitten. En we hebben hier stroom dus kunnen ook een lekkere nespresso zetten. Dat valt dan weer mee.

We kuieren langs de enorme jachthaven naar de boulevard. Want ondanks dat het maar een klein dorpje is heeft het wel de 3e grootste jachthaven van Europa. En er ligt van alles in. Vooral dure boten. Ik denk dat de meesten duurder zijn dan ons huis. En als je meer dan een miljoen te besteden hebt is er ook wel wat te vinden!

Frans vraagt mij voor de foto op een rotsblok achteraan te gaan zitten. Geen probleem. Maar als ik er weer af wil blijkt de kloof tussen deze en de volgende toch wel breed…. oeps…. Staan er nog 4 mensen te kijken ook…. No way dat ik ze gun om mij te zien stuntelen! Dus met een zelfverzekerde air die ik helemaal niet voel klauter ik terug. Pfff… gaat gelukkig helemaal goed en voor ik het weet sta ik weer op het pad.

We bestellen een kopje cappucino bij de meest klant onvriendelijke serveerster ooit en besluiten daar nooit meer terug te komen. Jeetje wat een chagerijnige meid. Zou bij mij meteen buiten vliegen! Gelukkig is er met de koffie niets mis en kunnen we daar wel lekker even op het terras zitten.

Terug bij de camper zie ik een man boven in de mast van een zeilboot. Pfff heldhaftig hoor. Ik hoop voor hem dat hij goed vast zit want dat kan nooit stabiel zijn. Als ik even weg kijk is hij ineens verdwenen. Hij zal toch niet…. nee, ik hoor geen sirenes dus hij zal er wel zelf uit geklommen zijn…

En zo wordt een rustig dagje Cyprien toch een klein beetje bijzonder. En morgen? Dat zien we dan wel weer!

Reserve Africane Sigean

Dinsdag 18 september

Als we ‘s morgens wakker worden horen we in eerste instantie vooral de weg die langs de camping ligt. Maar als we goed luisteren klinkt er ineens de brul van een leeuw. Geweldig!

Dit Safaripark is erg ruim opgezet. Er zijn maar liefst 9 enorme gebieden waar je doorheen rijdt. En geen klein waarschuwingsbordje zoals bij ons maar verschillende grote borden die waarschuwen dat je door een gevaarlijk gebied rijdt, ramen en deuren ten alle tijden gesloten moeten blijven en uitstappen al helemaal uit den boze is. Geen wonder dat die Fransen laatst bij ons bij de Cheetah’s uitstapten. Als je dit gewend bent zie je die bordjes op de Beekse Bergen niet eens!

We zien onderweg ook van alles.  Vooral Afrikaanse dieren. Maar ook een enorm gebied met Tibethaanse beren. En ze laten zich goed zien!

Het giraffengebied is prachtig. En ook weer gigantisch. Een voordeel van het feit dat het park midden in Niemandsland ligt. Alle ruimte hier! Er zijn verschillende gebieden waar je niet echt tussen de dieren door rijdt, zoals de beren, leeuwen en giraffes, maar door de verzonken of verborgen afscheidingen valt dat niet zo op. Wel veel beter want voeren is er zo in elk geval niet bij!

Halverwege de autosafarie kom je bij het wandelgebied. We parkeren de camper en lopen er een stukje in. En dan blijkt dit stuk aan een prachtige baai te liggen. De verblijven liggen voor een groot deel tegen de  bergwand waar door je bijna overal over de baai heen kijkt. En in die baai wemelt het van de flamingo’s.

Er is een gigantische voliere gebouwd. Nog niet helemaal af maar wel al toegankelijk. Er zit van alles in. Ruppelgieren, palmgieren, nimmerzats, lepelaars ibissen, kroonkraanvogels, goliat reigers, grijze roodstaart papagaaien en nog veel meer. De goliathreigers hebben zelfs een jong in het nest zitten!

Een stukje verderop de krokodillen. Tien kleinere en twee gigantische exemplaren. En een schitterende kijk op de Afrikaanse Savanne.

En dan is het tijd voor het tweede deel van de auto safari. Met oa het gebied van de witte neushoorns. Die kunnen vreemd genoeg wel bij je auto komen!

En nu weer heerlijk op onze stoeltjes bij de camper. Koffie erbij en nog even genieten van het uitzicht over het park. Wat we morgen gaan doen moeten we nog even verzinnen. Maar dat zien we dan wel weer!

Sigean

Maandag 17 september

Een beetje Beekse Bergen Safari Resort gevoel. Niet helemaal maar het komt in de buurt. En dat voor maar 16 euro 10 per nacht!

Vandaag hebben we de hele dag gereisd. Eerste stuk binnendoor maar toen we zagen dat de volgende 300 km dik 6,5 uur gingen kosten en op de tolweg maar 3 uur hebben we toch maar voor de tolweg gekozen. Dus staan we een kleine 4 uur later (incl. stop en campercheck) en 47 euro lichter, op Camping la Grange Neuve in Sigean.

De camping ligt tegen het Reserve Africane, het Safaripark. We hebben een mooi plekje dat uitkijkt over enkele ruimtes aan de achterkant van het park. En terwijl we bij de camper aan de koffie zitten komen de gnoe, zwarte paard antilope, struisvogels en gazelles voorbij. Prachtig! De camper staat er met de neus naartoe dus ook van binnen uit zien we ze lopen.

Geweldig, hier houden we het wel een paar nachtjes uit. Morgen gaan we de dierentuin van binnen bekijken. Voor nu nog even genieten van die mooie dieren die hier voor onze neus langs wandelen!

Villars-les-Dombes, Parc des Oiseaux

Zondag 16 september

Het is zondag. Eigenlijk wel een drukke dag om het park te bezoeken. Maar ja, het kwam toevallig zo uit. In de verre omtrek is niets anders te doen en om nou de hele dag voor de camper te hangen vinden we ook niets. Maakt ook niet zoveel uit, het park is groot genoeg en kan veel volk aan. We wagen het er maar op.

Ook hier mogen we met onze NVD passen gratis naar binnen. Heerlijk zo’n extraatje, zeker als je zo graag dierentuinen bezoekt!

Het is weer mooi. Prachtige volieres met schitterende vogels. Teveel om op te noemen. En de vogelshow, wow, die is geweldig! De vogels vliegen af en aan, scheren vlak over je hoofd zonder echt iemand te raken en aan het einde een kleurrijk spectakel van allerlei verschillende vogels tegelijk. Op het moment dat er 2 kookaburra’s over vliegen krijg ik het even te kwaad. Een aanval van acute heimwee naar mijn mooie Australië. Tjonge, wat mis ik dat land en onze vrienden daar!

Maar gelukkig word ik snel afgeleid door al het moois dat hier voorbij komt!

We hebben hier weer een heerlijke dag. Het enige minpuntje is dat er op het hele park geen fatsoenlijke koffie te kopen is. Bah, wat een bocht. Het lepeltje blijft er rechtop in staan! Had als cappucino nog drinkbaar gemaakt kunnen worden maar helaas, die hebben ze niet. Nou, die zetten we dan vanavond zelf wel!

Frans is vooral geïnteresseerd in de kolibries. Moeilijk om te fotograferen want ze zijn zo enorm snel. Maar hij geeft niet op. Straks maar eens kijken wat het geworden is.

En dan is het weer sluitingstijd. Tijd voor een lekkere salade en een rustig avondje bij de camper. De temperatuur is in elk geval prima. En morgen? Dat zien we dan wel weer…,

Beaune

Zaterdag 15 september

We lopen ‘s avonds nog een stukje door het Historisch Centrum van Beaune. En idd het is mooi. Warm verlicht, oude gebouwen, heel sfeervol allemaal. Ben benieuwd hoe het er bij daglicht uitziet!

Bij toeval komt Frans er achter dat het op zaterdag ook nog eens markt is in het stadje. Nou dat is dan mooi mee genomen!

Er is een grote hal met allemaal streekproducten. Maar het is er vreselijk druk, er is geen doorkomen aan. Dus gaan we maar weer naar buiten en lopen daar tussen de kramen door. Ook hier allemaal streekproducten, olijven, knoflook, fruit, droge worsten etc. We kopen een brood dat later bij de supermarkt de helft goedkoper blijkt en nog niet lekker is ook. Maar ja, je kunt niet alles hebben….

Aan de ene kant van de markt komen we op een plein met allemaal kramen met “Brocante”. Mooi woord voor rommelmarkt. En nog duur ook!

Aan de andere kant van de markt komen we in een straat waar we gegrilde kip kunnen kopen, warm van het spit. Niet schrikken, voor 1/2 kip vragen ze maar liefst euro 17,50!! Die hebben we dus mooi laten liggen! Verderop de gewone spullen zoals kleding, tassen, schoenen, sierraden en centuurs. Niet goedkoop, een beetje centuur kost hier 56 euro. Ook die was aan ons niet besteed.

Na de middag houden we het voor gezien. Een leuke plaats maar wat al die bussen met toeristen hier komen doen, geen idee. Leuk het gezien te hebben maar als het niet in de buurt van de route lag zou ik er ook niet ver voor om rijden.

We rijden naar de volgende plek, het Parc des l’Oiseaux (oftewel vogelpark) in Villars les Dombes. De camper staat er heerlijk op de parkeerplaats en we brengen hier een paar rustige uurtjes door. Het park zelf bewaren we voor morgen.

ZOO Amneville

Vrijdag 14 september

We hebben even zitten dubben. Zullen we wel…. of zullen we niet…. maar uiteindelijk lopen we toch voor een kort bezoek de dierentuin binnen. Want dieren, Tja, dat blijft trekken hé.

En het is weer mooi. Vooral de prachtige witte leeuwen. Het mannetje ligt er schitterend bij. Door de lichtval lijken zijn manen spierwit. Prachtig. Maar wat een luiwammes!

Het gorillaverblijf is ronduit schitterend. Je komt heel dicht bij deze geweldige dieren die enorme ruimtes hebben, zowel binnen als buiten. We hebben het geluk dat er twee heel dicht bij de ramen zitten. En niet eens met de rug naar ons toe.

De Oerang Oetans zitten wel ver weg. Eentje zit er zelfs helemaal verstopt in een grote ton. Alleen zijn hand is zichtbaar! We genieten van al het moois wat hier te vinden is. Alleen de show’s slaan we over. Kunstjes met papagaaien en tijgers, dat hoeft voor ons niet. De Roofvogelshow was vorige keer wel prachtig maar die word pas om 17.00 uur gedaan en daar willen we niet op wachten.

Rond 13.30 uur lopen we weer naar buiten. We drinken nog een kopje koffie en rijden dan verder. We gaan naar Baune, zo’n 310 km verder naar het zuiden. Dat moet een heel gezellig plaatsje zijn met een mooi historisch centrum. Een camperplaats op 800m er vandaan en nog gratis ook. Die stond al behoorlijk vol maar we konden er nog mooi tussen. En of het stadje echt zo mooi is, dat gaan we morgen zien!

Vertrek richting Amneville (Frankrijk)

Donderdag 13 september

En dan is het weer zover. We mogen weer. De camper . al gepakt en wel op de oprit. Nog even vers water erin en de laatste spulletjes uit de ijskast en dan kunnen we…

Helaas heeft Pukkie zich onder het bed verstopt dus een laatste knuffel voor vertrek zit er niet meer in. Waarschijnlijk is hij als de dood dat hij mee moet. Maar nee, dat doen we hem niet aan. Hij wordt thuis goed verzorgd door Karin. Maar toch altijd een moeilijk moment om de deur dicht te moeten trekken in de wetenshap dat het beestje nu enkele weken alleen zal zitten. Maar ja, we hebben het geprobeerd maar hij vindt het echt niet leuk in de camper. Wij wel….

We rijden aan op Amneville. Via Maastricht en Luxemburg want Antwerpen en Brussel is de laatste tijd niet leuk meer. Uren file de laatste keer. Kunnen we meteen in Luxemburg de tank vol gooien want daar is het echt veel goedkoper.

Op een paar korte stukjes oponthoud door wegwerkzaamheden na kunnen we redelijk goed door rijden en rond 16.00 uur bereiken we Amneville. We parkeren de camper op de camperplaats en wandelen een stukje door de omgeving. En dan zien we een Pataterie. Nee geen cafetaria maar een heus restaurant. Zo iets zijn we ooit geweest en dat was wel erg lekker. Zullen we….

En ja, dan gaat op de eerste dag van de vakantie ons dieet er al aan. Zucht, eigenlijk niet de bedoeling maar wel erg lekker! Doen we morgen wel weer een salade!